کامپیوتر

هر آنچه که درباره کامپیوتر و علم کامپیوتر باید بدانیم

توصیه هایی برای جستجوی بهتر در اینترنت

 

هر جوینده‌ای یابنده نیست. جوینده‌ای یابنده است که در جای درست و با روش درست دنبال هدفش باشد. دفعه‌ی بعد که خواستی بفهمی چطور می شود بهتر در اینترنت جستجو کرد؟ این نکته‌ها را در نظر داشته باش:

۱) از بهترین سایت جستجو استفاده کن

همیشه برای شروع بهتر است بهترین را انتخاب کنی و اگر بهترین جواب نداد سراغ سایتهای جستجوی دیگر بروی. فعلاً همین را داشته باش که بهترین اسمش گوگل است. کافی است توی نوار آدرس مرورگرت تایپ کنی: www.google.com و دکمه Enter را بزنی. اگر صفحه‌ای که جلوی چشمت ظاهر می‌شود باعث می‌شود یک لعنت تاریخی دیگر نثار روح پدر بیچاره‌ی بدترین معلم زبانت بکنی توی آن مستطیل بزرگ جستجو به فارسی تایپ کن گوگل فارسی و با کلیک بر روی اولین نتیجه‌ی جستجو از طریق صفحه‌ی فارسی گوگل جستجو را ادامه بده.

گوگل فارسی

۲) از حداقل تعداد کلمات استفاده کن

پیش از آن که دنبال نشانی یالغوزآباد علیا بگردی مطمئن شو به اندازه‌ی کافی درباره‌ی یالغوزآباد علیا مطلب هست (مثال بهتری به ذهنم نرسید ;) .). به عبارت کلی‌تر کلیدی‌ترین واژه‌ها را انتخاب کن و از آنها شروع کن. اگر تعداد نتایج به دست آمده زیاد بود واژه‌های کلیدی بعدی را یکی یکی به عبارت جستجویت اضافه کن.

۳) کلمات بی‌ربط را قلم بگیر

استفاده از حروف ربط مثل از، به، با، برای، که، و و بقیه‌ی کلمات شبیه به آنها در عبارت جستجو نه تنها به پیدا کردن آن چیزی که دنبالش هستی کمکی نمی‌کند بلکه تعداد نتایج غیرمرتبط را بیشتر می‌کند. این کلمات ناگزیر و بالاجبار در خیلی از جملات فارسی به کار می‌روند و استفاده از آنها در عبارت جستجو باعث می‌شود تعداد سایتهای بی‌ربط در نتایج جستجو بیشتر شود.

غیر از این، فعلهای پرکاربرد و غیرمرتبط با آنچه در نظر داری را تا حد ممکن از عبارت حذف کن. فعلها به صورتهای مختلف گاهی به صورت مصدری، گاهی در زمان گذشته و گاهی در زمان حال و آینده، گاهی به صورت اول شخص و گاهی به صورت دوم شخص و سوم شخص، گاهی به صورت جمع و گاهی به صورت مفرد و خلاصه هرجایی یک جوری آورده می‌شوند و از آنجا که احتمالاً نمی‌توانی حدس بزنی در سایت مورد نظر تو آن فعل به چه صورت به کار رفته یا اصلاً از این فعل استفاده شده یا از فعلهای هم معنی آن بهتر است از خیرش بگذری. به دلیل مشابه ضمیرها را (تو، من و …) از عبارت جستجو حذف کن.

این توصیه شامل علامتهای سؤال، تعجب، پرانتز، کروشه و تمامی آت و آشغالهای مشابه آن هم می‌شود. در نظر داشته باش که آن چیزی که برای تو سؤال است یا باعث تعجب تو می‌شود ممکن است برای کسی که مطلب مورد نظر تو را نوشته سؤال نباشد یا باعث تعجب نشود. ضمناً حتی اگر نویسنده‌ی مطلب دلخواه تو نمره‌ی آیین نگارشش بیست شده باشد انتظار نداشته باش هر وقت تعجب می‌کند یا سؤالی برایش پیش می‌آید حفظیات شب امتحانش را به یاد داشته باشد.

پسوندهای جمع (ها و ان) و پیشوندهای تعداد (یک، دو، چند و …) کلمات بی‌ربط دیگری هستند که معمولاً کمکی به پیدا کردن آنچه می‌خواهی نمی‌کنند.

با به کارگیری این توصیه می‌بینی که با جستجوی عبارت جستجو اینترنت نتایج بهتر و مرتبط‌تری به نسبت جستجوی عبارت چطور می شود بهتر در اینترنت جستجو کرد؟ به دست می‌آوری هر چند ظاهراً عبارت دو کلمه‌ای اولی بی‌معنی و نامفهوم است.

۴) شکلهای مختلف کلمات را آزمایش کن

بعضی کلمات به شکلهای مختلف نوشته می‌شوند. بعضی کلمات دو بخشی هستند و ممکن است بسته به سلیقه یا سطح سواد نویسنده یا تایپیست سرهم یا جدا نوشته شوند. بعضی کلمات ممکن است به صورت جمعهای مکسر به کار روند. بعضی کلمات ممکن است با املاهای مختلف نوشته شوند. اگر با استفاده از یک شکل یک کلمه به نتیجه نرسیدی از شکلهای دیگر آن استفاده کن. اگر عبارت جستجویت چند کلمه‌ای است و چند تا از این کلمات به شکلهای مختلف نوشته می‌شوند ترکیب همه‌ی شکلهای ممکن را امتحان کن.

بد نیست یک نکته‌ی مهم را بدانی: این که بعضی حروف در سایتهای فارسی به شکلهای مختلف به کار رفته‌اند. این مسأله ربطی به املا یا ادبیات ندارد بلکه بیشتر یک تفاوت کامیپوتری است و علتش این است که بعضی حروف در برنامه‌های مختلف متفاوت تایپ می‌شوند. مهمترین این حروف حرفهای ی و ک هستند. ی ممکن است به صورت ي نوشته شود و ک به صورت ك. بد نیست اینجور ي و ك را هم امتحان کنی. برای تایپ این ي توی ویندوز اکس پی از ترکیب کلیدهای Shift و X استفاده کن (Shift را نگه دار، بعد X را بزن). برای تایپ اینجور ك وقتی که صفحه کلیدت فارسی است کلیدهای Alt و 0 را نگه دار و عدد ۲۲۳ را تایپ کن. بعضی سایتهای جستجوی فارسی مثل پارسیک امکانات خاصی برای رفع این مشکلات در نظر گرفته‌اند (عنوان بهینه‌سازی جستجوی فارسی).

بهینه سازی جستجوی فارسی پارسیک

۵) از معادل انگلیسی کلمات استفاده کن

در صورتی که نتایج فارسی رضایتت را جلب نکرد، تلنگری هم به شکل انگلیسی کلمات بزن، مخصوصاً اگر نتیجه‌ی مورد نظرت یک نتیجه‌ی علمی با احتمال کاربرد واژه‌های تخصصی در آن به صورت انگلیسی است. با استفاده از دیکشنریهای تحت وب مثل این یا مشابه‌های تحت ویندوزیشان می‌توانی معادل تقریبی عبارتهای مورد نظرت را پیدا کنی و آنها را هم آزمایش کنی. یک راه پیدا کردن صفحات فارسی از این طریق این است که آنها را با کلمات فارسی ترکیب کنی. در این حالت می‌توانی توصیه‌ی شماره‌ی ۳ را نادیده بگیری.

۶) از سایتهای جستجوی دیگر استفاده کن

قبلاً گفتم که در حال حاضر گوگل بهترین سایت جستجوست (عبارت بهتری که ممکن است به جای سایت جستجو به کار برود موتور جستجوست، ولی توجه داشته باش که هر سایتی که می‌شود از طریق آن در اینترنت جستجو کرد موتور جستجو نیست). علت این ادعا این است که این موتور جستجو توانایی مرتب کردن نتایج را به صورتی که مرتبط‌ترین نتیجه‌ها بالاتر از بقیه نشان داده شوند دارد. اما این موتور جستجو هم گاهی نقصهایی دارد. مثلاً صفحات سایتهای جدید معمولاً خیلی طول می‌کشد تا به فهرست صفحاتی که گوگل می‌تواند در آنها جستجو کند اضافه شوند. ضمناً به دلایلی این موتور جستجو گاهی تعداد زیادی از صفحات داخلی سایتها را در مخزن صفحاتش نگه نمی‌دارد. وقتی از این سایت جستجو ناامید شدی بد نیست سایتهای جستجوی یاهو و ام اس ان را هم آزمایش کنی. این سایتها فعلاً رابط کاربری فارسی ندارند (اما می‌شود با آنها فارسی جستجو کرد)، نمونه‌های ایرانی سایتهای جستجو مثل پارسیک و جاماسپ نیز گزینه‌های مناسب بعدی هستند. روش کار بعضی از سایتهای جستجو این است که نتایج گوگل، یاهو، ام اس ان و بعضی سایتهای جستجوی دیگر را ترکیب می‌کنند و در اختیارت می‌گذارند. هر چند این ملغمه همیشه بهترین نتیجه‌ی ممکن نیست اما خیلی وقتها ممکن است به‌دردبخورتر باشد.

۷) از سایتهای تخصصی‌تر استفاده کن

غیر از سایتهای جستجو سایتهایی هستند که برای جستجو در مورد مطالب خاص ساخته شده‌اند. مثلاً اگر می‌خواهی نشانی شرکتها را پیدا کنی بد نیست سایتهایی مثل آفتاب و کتاب اول را آزمایش کنی. اگر دنبال متن کامل یک شعر قدیمی می‌گردی این سایت را آزمایش کن. اگر می‌خواهی فقط در وبلاگها جستجو کنی این یکی را امتحان کن. ویکی‌پدیا : دانشنامه‌ی آزاد هم از آن سایتهاییست که خیلی وقتها و جاها کارایی دارد. فهرست اینجور سایتها را که معمولاً در حین جستجو از طریق موتورهای جستجو یا وبگردی به آنها می‌رسی جایی نگه دار تا بعداً هم بتوانی از آنها استفاده کنی (من معمولاً یافته‌هایم را اینجا نگه می‌دارم).

۸) از نرم‌افزارهای کمکی استفاده کن

نوار ابزار گوگل یک نرم‌افزار کمکی فوق‌العاده مفید است (در صورتی که خواستی نسخه‌ی فارسی آن را نصب کنی از لیست باز شو Language در این صفحه عنوان پارسی را انتخاب کن، در ضمن برای جلوگیری از کندی بیش از حد بارگذاری صفحات، در پاسخ به سؤالی که هنگام نصب پرسیده می‌شود عنوان نصب بدون ویژگیهای پیشرفته را انتخاب کن). ضمن آن که می‌توانی با استفاده از آن راحت‌تر جستجو کنی بعضی امکاناتی را که شاید پیدا کردنشان در خود سایت گوگل مشکل باشد از طریق آن راحت پیدا می‌کنی. موتورهای جستجوی دیگر هم نوار ابزار دارند ولی معمولاً نوع طراحی نوار ابزار آنها به انعطاف‌پذیری و راحتی نوار ابزار گوگل نیست. اگر می‌توانی نرم‌افزار فایرفاکس را داونلود و نصب کن (داونلودش از طریق مودم کمتر از نیم ساعت طول می‌کشد). این نرم‌افزار علاوه بر آن که وبگردی را آسان‌تر و دلپذیرتر می‌کند امکانات خاصی برای جستجو در اینترنت در اختیارت می‌گذارد. اگر خواستی نوار ابزار گوگل برای فایرفاکس را نصب کنی نظری به این نوشته‌ی من بینداز.

۹) دنبال عکس یا آهنگ می‌گردی؟

اگر دنبال عکس می‌گردی بهتر است از امکانات جستجوی عکس گوگل یا این سایت که البته همان نتایج جستجوی عکس گوگل را به شکلی دلپذیرتر نمایش می‌دهد (و در حال حاضر فقط با مرورگر فایرفاکس سازگاری دارد) استفاده کنی. این طوری احتمالاً به آن چیزی که می‌خواهی زودتر می‌رسی. در ضمن مجبور نیستی کلی نوشته‌ی بی‌ربط و زمانبر را بخوانی تا بفهمی کدامشان عکس دارند. هر چند این روش در مورد عکسها همیشه موفقیت‌آمیز نیست (چون در خیلی از سایتها عکسها نشانه‌ای از موضوعشان ندارند تا مثلاً گوگل بفهمد که آن عکسها در رابطه با چه چیزی هستند و عکسهای مرتبط با آن موضوع را به تو نشان دهد) اما وقتی دنبال عکس می‌گردی همیشه بهترین قدم برای شروع، استفاده از امکانات جستجوی عکس سایتهای جستجو است. سایت فلیکر هم یک منبع فوق‌العاده برای جستجوی عکسهاست.

در مورد آهنگ هر چند در بیشتر سایتهای جستجو امکانات جداگانه‌ای مثل امکانات جستجوی عکس در نظر گرفته نشده اما می‌توانی از یک کلک قدیمی و کارا استفاده کنی. فایلهای آهنگ تهشان یکی از این پسوندها را دارند: mp3 یا wma یا wav (البته پسوندهای دیگری هم هستند مثل rm و ogg و غیره، اما کم کاربردترند و احتمالاً آن چیزی نیستند که تو دنبالش می‌گردی). بهتر است وقتی دنبال آهنگ می‌گردی ته اسم آهنگ یا خواننده این پسوندها را (به علاوه‌ی یک نقطه قبل از پسوند) اضافه کنی. مثلاً اگر دنبال نسخه‌ی قابل داونلود آهنگ مرغ سحر شجریان می‌گردی بهتر است عبارت مرغ سحر شجریان .wma را جستجو کنی. البته برای این کار روشهای پیشرفته‌تری هم پیشنهاد شده که شاید در جای خودش ارزش تست کردن را داشته باشد.

روش اضافه کردن پسوند در مورد فایلهای دیگر هم سودمند است برای فیلمها، فایلهای ورد، اکسل و مثل آنها. فقط کافی است اول نگاه کنی ببینی پسوند آن نوع فایل چیست و بعد پسوندشان را به عبارت جستجویت اضافه کنی.

۱۰) حوصله داشته باش

این توصیه خیلی مهم است. موتورهای جستجو یک مجموعه برنامه‌ی کامپیوتری دارند که با استفاده از فرمولهای ریاضی و آماری تشخیص می‌دهد در چه صفحاتی عبارت مورد نظر تو به کار رفته و همچنین چه صفحه‌ی وب یا سایتی با نتیجه‌ی مورد نظر تو مرتبط‌تر است. اما نباید انتظار داشته باشی که این برنامه‌های کامپیوتری آنقدر هوشمند باشند که فکر تو را بخوانند و تو را دقیقاً به همانجایی که می‌خواهی هدایت کنند. اول و آخر این خودت هستی که باید مطالب صفحات یافته شده را نگاه کنی و ببینی آن چیزی که دنبالش بودی داخل آنها هست یا نه.

۱۱) حرفه‌ای‌تر شو

اگر می‌خواهی عین عبارت حمیدرضا محمدی با همین ترتیب در صفحه‌ی مورد نظرت به کار رفته باشد اول و آخر عبارت از علامت ” استفاده کن یعنی “حمیدرضا محمدی” را جستجو کن. اگر نیاز به امکانات پیشرفته‌تری داری از عملگرهای دیگر جستجو استفاده کن یا در صفحه‌ی اول گوگل روی عنوان جست و جوی پیشرفته کلیک کن.

این را هم بدان که همیشه راههای بهتری هست. به مرور زمان متوجه می‌شوی که می‌توانی با استفاده از بعضی ابزارها یا کلکهای متداول زودتر به آن چیزی که می‌خواهی برسی. به عنوان نمونه گوگل امکانی دارد که می‌توانی با استفاده از آن تاریخچه‌ی جستجوها و کلیکهایت را بر روی نتایج جستجوها ذخیره کنی. این طوری اگر دوباره نیاز داشته باشی همان مورد دیروزی را پیدا کنی لازم نیست دوباره جستجو کنی. این یک نمونه از امکاناتی است که وقتی یک جستجوگر حرفه‌ای و همیشگی هستی به دردت می‌خورد.

می‌توانی در مورد این که چطور بهتر جستجو کنی مطلب بخوانی. سایتهای زیادی هستند که در این مورد می‌توانند به تو کمک کنند. این، این، این و این نمونه‌ای از این سایتها و صفحات راهنما هستند که در آنها مطالبی در مورد جستجوی بهتر پیدا می‌شود که من فرصت نکردم اینجا در موردشان برایت صحبت کنم.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۸۸ساعت 22:10  توسط سارا یوسفی  | 

نحوه گذاشتن عکس در وبلاگ

برای گذاشتن عکس در وبلاگ (یا به اصطلاح درج عکس در وبلاگ)، بايد آن عکس در يك سايت موجود باشد و جزء فایل های متعلق به سایت خاصی باشد. به عبارت دیگر باید بتوان با Internet Explorer عکس را دید. بنابراين عكس هاي داخل كامپيوترتان را نمي توانید در وبلاگ ها قرار دهید، مگر اینکه آنها را قبلا به يك سايت فعال، منتقل کرده باشید.

در اینجا نحوه درج عکس در وبلاگ برای هر دو حالت آمده است. ابتدا حالتی که عکس متعلق به یک وب سایت خاصی است و حالت دوم مربوط به زمانی است که عکس در کامپیوتر خودتان است :


الف) عكس هاي موجود در يك سايت :

اين گونه عكس ها را در هر زمان و از طریق اتصال به اینترنت می توان مشاهده کرد. مثل عکس هایی که در صفحات مختلف سایت میکرورایانه مشاهده می کنید. کافی است آدرس دقیق عکس را بدانید و آن آدرس را در Internet Explorer خودتان تایپ کنید تا بتوانید عکس مورد نظرتان را ببینید و یا اینکه از طریق جستجو و گشتن در سایت ها، آن را به دست آورید. البته در بعضی از سایت ها امکان قرار دادن عکس با پسورد وجود دارد. برای دیدن این گونه عکس ها باید پسورد یا رمز مورد نظر را هم وارد کنید.

حالا فرض کنید که می خواهید یک عکس خاصی را که در یک سایتی وجود دارد و شما از آن خوشتان آمده، در وبلاگ خود قرار دهید. تاکید می کنم که این عکس ها را با رفتن به سایت مربوطه می توانید مشاهده کنید. مثل عكس هايي كه در سایت ياهو ديده مي شوند یا عکس هایی که در این صفحه مشاهده می کنید. مثل عکس زیر:

سیب قرمز

معروف ترین فرمت های عکس ها  JPG و GIF و BMP است. در برنامه paint بعضی از فرمت های معروف را می توانید ببینید. چون حجم فایل های JPG کم است، عكس هاي اکثر سايت ها معمولا با فرمت (JPG) و یا بعضی وقت ها با فرمت (GIF) هستند. معمولا به دلیل حجم بالای عکس های BMP از این نوع، کمتر استفاده می شود؛ مگر آنکه عکس، نیاز به رزولوشن بالایی داشته باشد.

براي نشان دادن این عكس ها در وبلاگتان اول باید به سایتی که عکس در آن سایت قرار دارد رفته و بعد آدرس URL عكس را بردارید (يعني مثلا ياداشت کنید!) يا بهترين راه اين است كه:

به سايت مورد نظر رفته و عكس را آورده و روي عكس راست كليك کنید و روي properties  آن عكس رفته و آدرس URL آن را کامل كپي کنید. حالا اگر این آدرس (URL) را در Internet Explorer خودتان Paste کنید (همچنان در حال اتصال به اینترنت هستید) آدرس عكس در بالاي Internet Explorer ظاهر خواهد شد كه با زدن كليد Enter بايد فقط خود آن عكس را بدون بقيه مطالبش توي صفحه Internet Explorer مشاهده کنید. اگر موفق به اين كار شدید يعني آدرس عكس را درست برداشتید.

مثلا آدرس عکس سیب قرمزی که در بالا آمده به این صورت است:

http://www.microrayaneh.com/Articles/Aimages/apple2.jpg

حالا با در اختیار داشتن آدرس عکس، به راحتی می توانید آن را در وبلاگتان درج کنید. لازم به ذکر است که در بعضی از ادیتورهای وبلاگها (سرویس دهنده های وبلاگ ها) می توان صرفا با راست کلیک کردن روی تصویر و عمل copy و سپس paste، عمل انتقال عکس به وبلاگ را به راحتی انجام داد و نیازی به کپی نمودن آدرس URL نیست.

وقتی برای بار اول این کار را انجام می دهید حتما قبل از پست «پيش نمايش» را بزنید و عكسی را که در وبلاگتان گذاشته اید ببینید و از انتقال درست آن مطمئن شوید.

در اینجا ذكر این نكته هم ضروري است كه ممكن است بعضي عكس ها خيلي بزرگ باشد و احیانا در وبلاگتان نشان داده نشود كه البته در همان پيش نمايش معلوم خواهد شد، در سایر مقالات سایت میکرو رایانه به صورت مفصل در این مورد بحث شده است. در این حالت به نظر من بهترین کار این است که عکس را ابتدا در داخل کامپیوتر خودتان ذخیره نموده و بعد با برنامه های ویرایش تصویر آن را کوچک کرده و بعد آن را به یک سایت میزبان منتقل نموده (به شرحی که در زير می آید) و بعد  استفاده کنید.


ب) عكس هاي داخل كامپیوتر خودتان:

در مورد عكس هاي شخصي خودتان كه مي خواهید آنها را در وبلاگ قرار بدهید، بايستي ابتدا آنها را به داخل يك سايت منتقل کنید. (اصطلاحا" Upload كردن تصوير مي گویند) و بعد از اینکه عکس مورد نظرتان به سایت منتقل گردید آن سایت میزبان عکس شما می شود! و حالا شما می توانید عکس تان را در سایت میزبان مشاهده نمایید و لذا می توانید آدرس آن را (بعد از انتقال به سایت میزبان) به شرحی که در بند الف ذکر شد به دست آورده و آن را در وبلاگتان استفلاده کنید و یا آن را با Internet Explorer ببینید و یا آدرسش را به دوستانتان بدهید.

سايت هایی که عکس و فایل را میزبانی می کنند خیلی زیاد هستند که از جمله آنها سایت یاهو و سایت گوگل می باشد. یکی از سایت هایی که وبلاگ نویسان ایرانی در حال حاضر از آن بیشتر استفاده می کنند سایت:

 http://tinypic.com

است که گذاشتن عکس در آن رایگان بوده و نیازی به ثبت نام هم ندارد و به راحتی می توانید عکس های داخل کامپیوترتان را در آن Upload کنید.

یکی دیگر از سایت های معروف که می توان برای عکس ها در آن رمز هم قرار داد تا هر کسی قادر به مشاهده عکس ها نباشد سایت :

http://www.sharemation.com

است.
برای استفاده از این سایت باید در آن ثبت نام کنید. توجه کنید که در این سایت و سایت های مشابه که برای دیدن عکس ها لازم به ثبت نام و دادن پسورد است، بعد از انتقال عکستان به سایت مذکور (Upload)، باید عکس تان را share هم بکنید که در این صورت به فرمت shared to evreyone در می آید.

این نکته را هیچ وقت فراموش نکنید که همواره عکس هایی را که می خواهید در وبلاگ قرار دهید، باید بتوانید در Internet Explorerتان ببینید. در سایت هایی که گذاشتن عکس در آنها نیاز به دادن رمز و شناسه ورودی است (مثل sharemation.com) بعد از log out هم باید بتوانید با Refresh ، مجددا عکستان را ببینید.

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۸۸ساعت 10:14  توسط سارا یوسفی  | 

ویندوز XP یا ویستا ( Vista ) کدام بهتر است؟

ویندوز XP از ویستا ( Vista ) کارا تر است
با آماده شدن بازار برای ارائه فازبعدی و نهایی ویندوز XP یعنی در شرف ارائه نهایی Service Pack ۳، این اپراتور سیستم قدیمی باز هم نشان داد که سیستم عامل باهوشی است . در رقابت شانه به شانه ویندوز ایکس پی سرویس پک ۳ بتا(XP Service Pack ۳ Beta) با وینوز ویستا سرویس پک۱ (Vista Service Pack ۱)، این کاملا واضح است که XP هن وز یک سیستم عامل با کارایی بالاتر نسبت به نسل بعدی سیستم عامل ها است.
 

مرکز تست crn به یک مقایسه در مورد ارزیابی کارایی این سیستم عامل ها پرداخته است. این تست روی دو سیستم مشابه انجام شده است: مدل’s rp۵۷۰۰ HP NYSE:HPQ با یک درایو ۱۶۰ گیگا بایتی بروی هر ماشین، پردازشگرهای ۱.۸ GHz dual-core intel NSDQ:INTC و یک گیگا بایت RAM بروی هر دو سیستم.

هیچ برنامه غیر اصلی نیز بروی هر دو کامپیوتر نصب نشده بود جز نرم افزاری که برای تست کامپیوتر ها لازم بود و همچنین برنامه OpenOffice . screensaver و عکس desktop نیز غیر فعال شد. روی یک کامپیوتر سیستم عامل xp نسخه بتای service pack ۳ RC۲ و بروی کامپیوتر دیگری سیستم عامل ویستا Vista Ultimate service pack ۱ به علاوه تمام بروزرسانی های ویستا نصب شد.

اولین آزمایش یک restart ساده بود. XP SP۳ برای اینکار ۳۵ ثانیه صرف کرد و ویستا ۵۸ ثانیه. باید تصریح کرد که در این آزمایش هیچ برنامه ای مثل آنتی ویروس یا برنامه دسترسی به شبکه وجود نداشت.

بنابراین تست “real-world” کندتر است.

یک عملیات کپی ساده آزمایش بعدی بود. یک فایل ۱.۲۵ گیگا بایتی که روی شبکه به اشتراک گذاشته شده بود را می بایست بروی کامپیوتر کپی می کردند این جایی بود که ویستا قویتر عمل کرد: زمان کپی کردن در ایکس پی ۲ دقیقه و ۵۴ثانیه و در ویستا سرویس پک ۱، ۲ دقیقه و ۲۹ ثانیه بود.
بعد از این تست دیگر ویستا به سمت سراشیبی حرکت کرد.
 
آزمایش بعدی Primate Labs’ Geekbench بود. تست Geekbench کارایی پردازشگر و حافظه را نشان میدهد. به خاطر داشته باشید که در این تست شماره بالاتر، کارایی بیشتر و بهتر را نشان میدهد. این تست برای ۵ دقیقه بروی هردو سیستم عامل انجام شد و سپس میانگین گرفته شد. نتیجه XP SP۳ ۲۰۵۲.۶ و ویستا ۱۹۹۴.۰ بود. این آزمایش برای ویستا در حالت غیر فعال بودن Aero دوباره انجام شد. و با توجه به آزمایش قبل ثابت شد که فعال شدن Aero کارایی سیستم را بیشتر پایین می آورد. اما درست است که عدد در این آزمایش برای ویستا با غیر فعال کردن Aero بیشتر شد و به ۲۰۱۸.۲ رسید ولی باز هم کارایی کمتری نسبت به XP دارد.

بکارگیری cpu در XP SP۳ وقتی که با مرورگر IE۷ کار می کنید در بالاترین حالت ۵۶ درصد است و باز کردن یک صفحه گسترده و چند صفحه word، در کل ۲۲ درصد از cpu را بکار می گیرد.

در ویستا استفاده از همان مرورگر و باز کردن همان فایلها در بالاترین حالت ۶۰ درصد از cpu را بکار می گیرد و این به مقدار قابل توجهی از XP بیشتر است.

بلاک های حافظه(page file) در هر دو کامپیوتر در یک سطح و روی ۱۵۲۴-۳۰۴۳ تنظیم شده بود. اما این جایی است که در این دو سیستم عامل تفاوت معناداری دیده می شود، در XP مصرف حافظه برای آوردن بلوک حافظه چه در هنگام مرور کردن فایلها یا لیستها و چه در هنگام باز کردن فایلها در حدود ۲۶۰-۲۷۰ مگابایت بود. در ویستا میانگین مصرف حافظه برای آوردن بلوک حافظه ۵۵۵ مگابایت است این مقدار در حدود نصف حافظه فیزیکی یا همان RAM کامپیوتر است.

این اظهارات نشان می دهد که ویستا برای اجرای بهینه احتیاج یه RAM بیشتری نسبت به XP دارد . در نهایت اینکه XP کارایی باهوش تری نسبت به ویستا دارد.

مطمئنا ویستا دارای ابزارهایی برای بالابردن امنیت است، اما با امکانات جدید XP SP۳ مثل محافظت از دسترسی به شبکه(Network Access protection)، به نظر نمی آید که XP SP۳ در قسمت امنیت نیزدیگر ضعیف عمل کند.

مایکروسافت برای جا انداختن ویستا بین کاربران تلاش فراوانی می کند، ولی بسیار واضح است که این شرکت باید کم شدن کارایی هایی که ممکن است در مهاجرت از XP به ویستا پیش می آید را نیز نشان دهد. یادآور می شویم که XP در آن زمان باعث کنار گذاشتن ویندوز۲۰۰۰ محبوب شد و مایکروسافت در آن زمان توانست XP را فراگیر کند و آنرا تبدیل به ویندوز قابل اطمینان امروزی نماید.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۸۸ساعت 10:11  توسط سارا یوسفی  | 

ذخیره و بازیابی اطلاعات

ذخيره و بازيابي اطلاعات چیست ؟
مباحث درس ذخيره و بازيابي اطلاعات در دو عنوان :
1. ذخيره وبازيابي اطلاعات Information Storage And Retieval
2. ساختار فايلها File Structures
خلاصه ميشود .

منظور از ساختار فايلها سازماندهي داده ها روي دستگاههاي ذخيره سازي ثانويه است . بعبارت ديگر اين درس به نحوه ذخيره داده در فايلها و عمليات لازم براي دستيابي به داده ها روي حافظه هاي جانبي ميپردازد . بهينه كردن طراحي ساختار فايلها باعث ميشود تا برنامه ها صدها بار سريعتر اجرا گردند .
لازمه مديريت فايلها و آشنايي با ساختار آنها اشنايي با نحوه ذخيره كردن اطلاعات است كه لازمه آن نيز اشنايي با انواع حافظه ها و هر آن چيزي كه بتوان اطلاعات را در آن ذخيره كرد و از انها اطلاعات وارد شده را دوباره خواند .
امروزه اغلب براي ذخيره وبازيابي از حافظه ديسك استفاده ميگردد و مشكل اصلي در طراحي ساختار فايل زمان نسبتا زيادي است كه براي بازيابي اطلاعات از ديسك لازم ميباشد .
مهمترين فاكتور در طراحي ساختار فايلها به حداقل رساندن تعداد دستيابي به ديسك و بحداكثر رساندن احتمال وجود اطلاعات مورد نياز در حافظه اصلي است .
همانطور كه قبلا نيز گفته شد بديهيست براي بررسي انواع ساختار فايلها لازم است كه شناخت كافي از حافظه هاي مورد استفاده براي فايلها را داشته باشيم .

 

تعريف عام حافظه :

هر دستگاهي كه قادر به نگهداري اطلاعات باشد وبتوان اطلاعات را در آن ذخيره كرد به نحوي كه استفاده كننده از ان بتواند در هر لحظه كه لازم باشد به اطلاعات مورد نيازش دسترسيaccess داشته باشد .


خصوصيات مشترك انواع حافظه :
الف ) نوشتن و خواندن : هر حافظه اي قابليت دارد كه بتوان بر ان نوشت ( درج اطلاعات) و يا از ان خواند ( واكشي اطلاعاتfetch) مثلا در RAM و ديسك سخت هم ميتوان نوشت هم خواند . اما در حافظه اي مانند ROM و CD-ROM فقط ميتوان اطلاعات را خواند .

ب ) نشاني پذيري : هر حافظه اي مجهز است به يك مكانيسم نشاني پذيري .

ج) قابليت دستيابي(آدرس دهي) : هر حافظه اي از طريق مكانيسم نشاني دهي مورد دستيابي قرار ميگيرد . هر حافظه اي داراي يك شيوه آدرس دهي ميباشد كه به كمك ان خانه هايش قابل دستيابي ميگردد مثلا حافظه RAM آرايه اي از بايتهاست كه هر كدام يك آدرس (عدد يكتا) دارند . يا هارد ديسك به صورت سه جفت عدد (شماره هد / شماره سيلندر / شماره سكتور) آدرس دهي ميشود .

د) ظرفيت : هر حافظه اي داراي ظرفيتي است كه به بيت يا بايت بيان ميشود يا به اضعافي از بايت .

ه) زمان دستيابي : ‌مدت زمانيستكه براي خواندن و نوشتن به كار ميرود . از لحظه اي كه دستور خواندن و نوشتن داده ميشود تا هنگامي كه حافظه مورد دستيابي قرار ميگيرد را زمان دستيابي گويند . مثلا زمان دستيابي حافظه هاي RAM در حدود 120 نانوثانيه است و زمان دستيابي ديسك حدود 30 ميلي ثانيه است . يعنيRAM حدود 250 برابر سريعتر از ديسك است .

و) نرخ انتقال يا سرعت انتقال rate : كميتي از اطلاعات كه در واحد زمان از حافظه قابل انتقال است واحد ان بايت در ثانيه يا اضعافي از ان است .


در زير ليستي از حافظه ها براساس كاهش سرعت و افزايش ظرفيت را ميبينيد :


1. ثبات 2. حافظه نهانcache كش 3. حافظه اصلي 4. حافظه Flash فلاش 5. ديسك مغناطيسي 6. ديسك نوري 7. نوار مغناطيسي .


ز) فرار و غير فرار يا مانا و نامانا : حافظه هايي كه با رفتن برق اطلاعات انها از بين ميرود حافظه هاي فرار volatile و آنهايي كه با رفتن برق داده هاي خود را حفظ ميكنند غيرفرار non volatile ميگويند . حافظه هاي اصلي اغلب فرار و حافظه هاي جانبي غير فرار هستند .
دلايل به كارگيري انواع مختلف حافظه :

الف) حافظه هاي درون ماشين هنوز داراي ظرفيتهاي محدود هستند.
ب) تنها ان اطلاعاتي كه موردنياز برنامه در حين اجراهستند لازم است در حافظه ماشين مقيم شوند .
ج) رسانه هاي ذخيره سازي سريع غالبا گران هستند .
د) معمولا برنامه ها به حافظه بيشتري از انچه كه واقعا سيستم ميتواند در محيط درون ماشين تامين كند احتياج دارد .
ه)حجم اطلاعات بشر پيوسته در حال افزايش است .

داشتن يك سلسله مراتب بهينه يكي از عوامل موثر در افزايش كارايي سيستمهاي ذخيره سازي است .
براي طراحي يك سيستم ذخيره سازي از الگوريتمهايي مبتني بر انكه : چه اطلاعاتي چه مدتي و به چه منظوري درچه سطحي از سلسه مراتب امد و شد داشته باشد .


 

حافظه به دو دسته تقسيم ميشود :

1.حافظه اوليه : اصلي – درون ماشيني : كه پردازنده جهت اجراي برنامه مستقيما با ان سروكار دارند .

2.حافظه ثانويه : جانبي – برون ماشيني : كه جهت ضبط اطلاعات و فايلها به كار ميرود .
ميتوان گفت يك سيستم كامپيوتري از دو بخش برون ماشيني و درون ماشيني تشكيل شده است .

منظور از محيط درون ماشيني : پردازنده حافظه اصلي و عناصر داخلي كامپيوتر است .
منظور از محيط برون ماشيني : تجهيزات جانبي آن مثل هارد ديسك پرينتر و غيره ميباشد .


انواع حافظه هاي برون ماشيني :
كارت منگنه شدني
نوار منگنه شدني
انواع نوار مغناطيسي
انواع ديسكهاي مغناطيسي
طبله Drum
ديسكهاي نوري
ديسكهاي نوري مغناطيسي


انواع حافظه هاي جانبي از لحاظ تكنولوژي ساخت به چهار دسته زير تقسيم ميشوند :

1. تكنولوژي الكترومكانيكي : كارت و نوارمنگنه
2. تكنولوژي الكترومغناطيسي : نوار مغناطيسي ديسك طبله Drum
3. تكنولوژي الكترواپتيك : ديسك نوري CD
4. تكنولوژي مغناطيسي نوري : ديسكهاي MD : Magnetic Optic


 

با افزايش حجم زياد اطلاعات به تناسب به موارد زير نيازمند خواهيم شد :

سرعت زياد ، دقت زياد ، توان زياد نگهداري اطلاعات ، امنيت بالا ، درستي اطلاعات ، اتلاف منابع كم ، امكانات جديد

موضوع بحث در درس ذخيره و بازيابي اطلاعات نگهداري اطلاعات و ذخيره سازي و بازيابي انها با هم است .

در نرم افزار كاهش حجم اطلاعات و نگهداري اطلاعات مهم است .


عوامل افزايش سرعت شامل :

1. بهبود امكانات سخت افزاري و بعد از ان بهبود امكانات نرم افزاري ميباشد .
2. كاهش اطلاعات بيهوده و بدرد نخور .

امنيت = محدودكردن دسترسي
درستي = اطلاعات ذخيره شده بايد همانطور كه ذخيره شده اند بايد بازيابي شوند .

كاهش اتلاف منابع ، به دو دليل پول و زمان چه از لحاظ سخت افزاري و چه نرم افزاري وابسته است .
موضوع اصلي در نگهداري اطلاعات حافظه است .
براي جلوگيري از ايجاد خطا در هنگام ورود اطلاعات بايد از وارد كردن اطلاعات كم كنيم در نتيجه به فرمول زير ميرسيم :

كاهش ورودي = كاهش خطا





 

 

مشخصات شخصی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۸۸ساعت 10:2  توسط سارا یوسفی  | 

10 نکته مهم در ارسال نامه های اینترنتی (ایمیل)

10نکته مهم در ارسال نامه های اینترنتی ( ایمیل )

1. يادتان باشد که سرويسهايي چون Hotmail و... در خصوص حجم فايلي که مي توانيد ارسال و يا دريافت کنيد محدوديت دارند , پس هميشه نامه ها و ضمايم آن ها را از لحاظ محدوديت هاي حجمي آن کنترل کنيد .


2. فشرده کردن ضميمه نامه مدت زمان ارسال آن را کوتاه مي کند , پس سعي کنيد هميشه قبل از پيوست فايل به نامه آن را فشرده کنيد .

3. نميتوان تمام محتواي يک فولدر را به نامه ضميمه کرد بلکه بايد آن را زيپ کرد تا به صورت يک فايل در آيد و بعد آن را به نامه ضميمه کرد , با اين کار حجم نهايي فايل نيز بسيار کاهش مي يابد.

4. اگر عکسي را به نامه ضميمه ميکنيد براي کاهش حجم آنها را به jpeg تبديل کنيد و به اين نکته هم توجه داشته باشيد تصاويري با فرمت jpeg به خودي خود کوچک هستند و فشرده کردن و زيپ کردن دو باره آن کمکي به کاهش حجم آن نخواهد کرد .


5. بعضي از Mail Server ها در مورد اندازه فايل هاي ضميمه نامه محدوديت هايي را در نظر مي گيرند .شما ميتوانيد با شکستن فايل و تکه تکه کردن فايل از برخي محدوديت هاي آن عبور کنيد .

6. ممکن است در زمان ارسال نامه خطايي رخ داده باشد و Mail Server پيغام خطايي را به شما نشان دهد و پيغام خطا گويا نباشد در اين حالت شما اول صحت آدرس گيرنده را چک کنيد .

7. اگر فايلي را با فرمت خاصي تهيه کرده و به نامه تان ضميمه کرده ايد حتما نام برنامه اي که قادر به شناسايي و باز کردن فايل است را در اصل نامه قيد کنيد تا گيرنده نامه براي باز کردن آن به زحمت نيفتد .

8. براي اين که متن نامه هايتان در همه جا و تمام مرورگر ها به صورت صحيح نشان داده شود بايد تمام متن خود را به Unicode تبديل کرده باشيد. با اين کار ديگر خيالتان راحت باشد که گيرنده نامه متن نامه را به صورت صحيح خواهد ديد .


9. از آنجايي که فايلهاي Office خصوصا Microsoft Word زياد از طريق ايميل رد و بدل مي شوند و خود نرم افزار Microsoft Office نيز براي عموم شناخته شده است , اگر فايلي را به فرمت Word به نامه ضميمه ميکنيد اين امکان را بدهيد که گيرنده نرم افزار Word را در سيستم ندارد , شما ميتوانيد لينک Viewer اسناد ورد را براي گيرنده در اصل نامه تان قيد کنيد .

10. ارسال اسناد به صورت pdf ( که سازنده آن Adobe Acrobat و باز کننده آن Adobe Acrobat Reader است ) شما قادر خواهيد بود حتي يک کتاب را ارسال کنيد در کمترين حجم ممکن بدون اين که ديگر نگران به هم ريختگي فونت هاي آن و ساير مشکلاتي از اين دست باشيد .


 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۸۸ساعت 9:58  توسط سارا یوسفی  | 

نکات سودمند برای کار با اینترنت

نکات سودمند برای کار با اینترنت

با رعایت نکات و ترفندهای زیر، جستجوی بسیار راحت تر و سریعتری در هنگام کار با اینترنت خواهید داشت.

باز کردن لینک ها در صفحات جدید
با نگه داشتن کلید shift هنگام کلیک بر روی یک پیوند یا لینک (مقصود همان كلمات يا عباراتي است كه عموما آبي رنگ هستند و "كرزر" با رفتن بر روي آنها، به "دست" تبديل مي شود) و یا راست کلیک کردن بر روی آن و انتخاب گزینه Open in new window پیوند مربوطه در یک صفحه جدید باز می شود. این کار به سرعت جستجوهای شما کمک شایانی می کند. شما براي باز كردن لينك ها در پنجره هاي جديد، محدوديت داريد. اگر تعداد زيادي پنجره باز شود ممكن است باعث "هنگ" كردن برنامه مرورگرتان شود. بنابراين بطور همزمان، حدود 10 تا 15 پنجره بيشتر باز نكنيد.

خطوط و حروف به هم ریخته
این مشکل بیشتر در سایت های فارسی دیده می شود. در روی صفحه حاوی متن، كليك راست موس را فشار دهيد، از صفحه باز شده، در قسمت encoding گزينه UTF8 را امتحان كنيد.
درصورت برطرف نشدن مشکل در قسمت encoding گزینه های دارای کلمه Arabic را امتحان نمایید.
اگر در دو روش ذکر شده اشکال برطرف نشد،‌ ببينيد (احتمالا در صفحه اول سايت) آيا صفحه فارسي با قلم خاصي نوشته شده که از شما خواسته شده كه : "ابتدا قلم ما را نصب كنيد"؟ در اينصورت مجبور هستيد ابتدا آن فونت را به شكل زير نصب كنيد:

1ـ فونت را دانلود كنيد.
2ـ در پنجره control panel روي fonts دوبار كليك كنيد تا پنجره مورد نظر باز شود.
3ـ گزينه Install new font را از منوي File همان پنجره Fonts انتخاب كنيد.
4ـ مسير فونت مورد نظر را از پنجره هاي ليست Folders، Drives همان پنجره مشخص كنيد. سپس فونت شما در پنجره كوچك list of fonts ظاهر مي شود.
5ـ حال آن را انتخاب و ok بزنيد تا فونت مورد نظر روي سيستم نصب شود. پس از اين با زدن refresh صفحه وب مورد نظر،‌ مي توانيد آن را به راحتي بخوانيد. ولي اگر باز مشكل داشتيد، روي صفحه وب، ‌كليك راست كنيد و در encoding گزينه User defined را انتخاب كنيد. قاعدتا" با refresh كردن بايد بتوانيد صفحه را بخوانيد.
(خوشبختانه با ورود ویندوز 98 و به بعد این مشکل تا حد زیادی رفع شده است)
 
نحوه دیدن فایل های Flash و PDF :
بسیاری از صفحات و فایل ها در اینترنت به این دو صورت می باشند.

برای دیدن فایل های پویا یا Flash که به swf ختم می شوند به برنامه Macromedia Flash Player احتياج است.
برای دیدن فایل های متنی PDF نیز که به .pdf ختم می شوند باید از برنامه Adobe Acrobat Reader استفاده کنید.

مواجهه با سایت های شلوغ و گیج کننده

اگر وارد صفحه اول يك سايت شلوغ كه داراي تعداد زيادي لينك، انواع جعبه ها و كادرهاي مختلف در نقاط مختلف صفحه مي باشد، شديد، بجاي صرف زمان زياد براي درك صفحه، سريعا به بالا يا به سمت چپ صفحه نگاه كنيد، ببينيد آيا كليدي به نام site map دارد يا خير، اگر چنين كليدي موجود بود با زدن آن به صفحه اي مي رويد كه در آن تمام لينك هاي موجود در سايت بصورت فهرست آورده شده است. با خواندن آن مي توانيد سريعا بفهميد، در سايت چه صفحاتي با چه موضوعاتي موجود است.

به دنبال يك كلمه در يك صفحه مي گردم، چه کاری بايد انجام بدهم؟
گاهي وارد يك صفحه اي مي شويم كه پر از مطالب مختلف است. مي خواهيم ببينيم توي اين صفحه راجع به مثلا" ايران صحبتي شده يا خير، به عبارت ديگر آيا در اين صفحه كلمه "ايران" آمده است يا خير.
كافيست در مرورگر IE ( يعني Internet explorer ) كليد View و سپس گزينه Find را انتخاب كنيم. و یا از کلید های میانبر Ctrl + F استفاده کنیم. در صفحه اي كه باز مي شود كلمه IRAN را تايپ كنيد، و كليد Find را فشار دهيد. اگر اين كلمه در صفحه موجود باشد آن كلمه در وسط صفحه آورده شده و هاي لايت مي شود. با فشردن مكرر كليد Find ديگر كلمات مورد جستجو در صفحه آورده مي شود.

افزایش سرعت برقراری ارتباط یا Log-in شدن
البته این ترفند فقط مختص ویندوز 98 می باشد. برای حصول اطمینان از اینکه ارتباط شما در کمترین زمان ممکن صورت می گیرد مراحل زیر را طی کنید:
در My Computer پوشه Dial-up Networking را باز کنید. روی کانکشن مورد نظر خود راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید. زبانه Server Types را انتخاب کنید و مطمئن شوید که گزینه Log on to network غیر فعال باشد و در کادر Allowed Network Protocols فقط TCP/IP انتخاب شده باشد.

معرفي فرايندهاي اصلي
با تايپ آدرس صفحه وبي كه در نظر داريد در قسمت Address Bar و زدن Enter و يا دكمه Go به آن صفحه دستيابي خواهيد داشت.
- دكمه stop فرآيند بارگزاري صفحه را متوقف مي كند.
- دكمه refresh يا كليد F5 كار بارگزاري صفحات را از نو شروع مي كند.
- دكمه Back صفحات باز شده در صفحه پيش رو را به قبل مي برد.
- دكمه Favorites صفحه را به ليست علاقمندي هاي شما اضافه مي كند. به اين صورت كه در منوي Favorites با كليك بر گزينه Add To Favorites و با ايجاد يك فولدر و انتخاب نام مناسب اين صفحه به مجموعه علاقمندي هاي شما اضافه مي شود.

كليدهاي ميانبر
- اگر پس از وارد كردن يك كلمه در نوار آدرس ( Address Bar ) از كليدهاي Ctrl + Enter استفاده كنيد، عبارت http://www و .com به اول و آخر آن اضافه مي شود.
- با Ctrl + N مي توانيد يك صفحه جديد باز كنيد.
راهنمای جستجو در اینترنت :

در دنیای اینترنت به سادگی می توانید به مطالب و علاقمندی های خود دستیابی داشته باشید. برای جستجوی مطالب در اینترنت احتیاج به یک موتور جستجو می باشد که ما قویترین و در عین حال ساده ترین موتور جستجوی اینترنتی یعنی گوگل به آدرس http://www.google.com را پیشنهاد می کنیم.

جستجوى اساسى
برای جستجو در گوگل باید کلیدواژه مورد نظر خود را در کادر جستجو وارد کنید و دکمه Enter را بزنید ( يا برروى دكمه Search كليك كنيد ) تا صفحاتی که آن کلیدواژه در آن ها وجود دارد و یا صفحاتی که به آن موضوع مرتبط می شود بدست آیند. مثلا اگر کلمه music را در کادر جستجو وارد کنید مهمترین سایت ها و صفحاتی که در زمینه موسیقی وجود دارند به ترتیب اهمیت و پر مخاطب بودن آن ها فهرست می شوند.
دقت داشته باشید که گوگل به طور خودکار از جستجوی کلمات بسیار رایج مثل a ، for و how صرف نظر می کند. همچنین نوشتن کلمات با حروف بزرگ یا کوچک با یکدیگر فرقی نمی کنند.
 
جستجوى ترکیبی
اگر به دنبال صفحاتی هستید که دارای چند کلمه هستند جستجو به شیوه های زیر است:

اگر دو یا چند کلمه را با 1 کاراکتر فاصله از هم تایپ کنید، گوگل معمولاً صفحاتی را می آورد که ترجیحاً همه آن ها با هم در یک صفحه باشند و ترجیحات بعدی این است که این کلمات را با فراوانی بیشتر کلمات به فهرست نتایج وارد نماید.

اگر به دنبال صفحاتی هستید که حتماً 2 یا چند کلمه همزمان و با هم در یک جا باشند بین کلمات از + استفاده کنید. به این صورت که بین کلمات با یک کاراکتر فاصله از کلمه قبل از + استفاده کنید. مثلا" اگر دنبال صفحاتی هستید که در آن ها هم music و هم classic با شد باید عبارت music +classic را در کادر جستجو وارد نمایید.

اگر قصد جستجوی یک عبارت خاص را دارید باید این عبارت در دابل کوتیشن یعنی "" قرار بگیرد. مثلاً اگر می خواهید عبارت classic music را جستجو کنید این عنوان به صورت "classic music" خواهد بود.
 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۸۸ساعت 9:54  توسط سارا یوسفی  | 

کارت های الکترونیکی و اعتباری

کارتهای الکترونیکی و کارت اعتباری چیست ؟
مقدمه
دنیای امروز دنیای تکنولوژی است و جو حاکم بر زندگی امروز، بشر را به سوی مکانیزه کردن و آسانترکردن وا می دارد. امروزه لازم است که همه کارها، حتی کارهایی که به نظر مهم و ضروری نمی آیند نیز با زندگی مکانیزه هماهنگ شوند. به عنوان مثال کلید خانه ها یا شرکتها دیگر از جنس فلز نیستند، در دنیای امروز کارتهای مغناطیسی یا نوری جای کلید را گرفته اند.

اهمیت کارت اعتباری
با افزایش روزافزون گردش های مالی و انجام تجارت های بین المللی ، هزینه تولید، نگهداری و تبدیلات ارزی برای کشورها بار گزافی را در پی داشت.
برای همین در کنار روند رو به رشد فناوری، تشکیل مفهومی دربرگیرنده پول مجازی، با استفاده از ابزار الکترونیکی، باعث پیدایش تحولی در صنعت بانکداری و گرایشی با عنوان تجارت الکترونیکی گردید. در این ارتباط استفاده از ابزاری جهت بهره برداری از این خدمات نظیر کارت های خرید، ترمینال های خرید، دستگاه های خودپرداز و کیوسک های اطلاع-رسانی متداول شد و مفاهیم نوینی مرتبط با آنها گسترش یافت.

کارت های الکترونیکی و انواع آن
نخستین ابزاری که جهت استفاده در پرداخت های الکترونیکی در اختیار افراد متقاضی قرار می گیرد کارت های پرداخت است. جنس این کارت ها معمولاً از پی وی سی است که مقاومت خوبی دارد.
در دیدگاه اول، کارت ها از لحاظ پذیرش در دستگاه کارت خوان به دو دسته تماسی و غیرتماسی تقسیم می شوند، در کارت های تماسی برای برقراری ارتباط کارت با دستگاه کارت خوان، قسمتی از کارت که حاوی اطلاعات است لزوماً باید درون دستگاه کارت خوان قرار بگیرد و Head دستگاه کارت خوان با آن در تماس فیزیکی باشد.
در صورتی که در کارت های غیرتماسی این ارتباط از طریق امواج رادیویی صورت گرفته و با توجه به نوع کارت و کارت-خوان انتخاب شده، کارت می تواند با فواصل مختلف از کارت خوان قرار بگیرد. اخیراً نوع دیگری از کارت ها نیز مورد توجه قرار گرفته که به کارت های هیبرید مشهورند.
این کارت ها در حقیقت ماهیت جدیدی نداشته و تنها از ترکیب چند تکنولوژی ساخته شده اند. به عنوان نمونه در یک نوع از کارت های هیبریدی، کارت علاوه بر داشتن قابلیت غیرتماسی، چیپ هم دارد و توانایی استفاده در سیستم ها تماسی نیز دارد.

کارت های تماسی
همان طور که گفته شد کارت های تماسی به طور مستقیم با کارت خوان در تماس بوده و اطلاعات از طریق Head کارت خوان به آنها منتقل می شود. لذا به طور نسبی امنیت بیشتری نسبت به کارت های غیرتماسی دارند و اکثر کارت-های بانکی و مالی را شامل می شوند.
از انواع این کارت ها می توان به کارت های مغناطیسی و کارت های چیپ دار اشاره کرد که طیف وسیعی از کارت های امروزی را پوشش می دهند. در کارت های مغناطیسی اطلاعات بر روی نوار سیاه رنگی که بر روی کارت است، به صورت مغناطیسی نوشته و خوانده می شود، این نوار خود شامل سه تراک است که بر روی هر کدام از آنها اطلاعات خاصی نوشته می شود.
در طرف مقابل، کارت های چیپ دار از یک چیپ مدار مجتمع (IC) تشکیل شده که این چیپ می تواند شامل یک حافظه تنها و یا یک حافظه به همراه یک میکروپروسسور باشد.
کارت هایی که تنها از یک حافظه تشکیل شده باشند، کارت های حافظه نام دارند که معمولاً برای نگهداری اطلاعات از آنها استفاده می شود و امنیت بیشتری نسبت به کارت های مغناطیسی دارند، در سویی دیگر کارت های پردازنده دار (هوشمند) قرار دارند که به جز حافظه یاد شده از مزایای یک میکروپروسسور نیز سود می جویند و بدین ترتیب از لحاظ امنیتی ضریب بسیار بالاتری را دارند و طبیعتاً از قیمت بالاتری نیز برخوردارند.

کارت های مغناطیسی
اولین کارت هایی که به طور گسترده در زمینه تجارت الکترونیک و به عنوان کارت های بانکی مورد استفاده قرار گرفت کارت های مغناطیسی بودند. این کارت ها که با قرار گرفتن یک نوار مغناطیسی بر روی کارت های پی وی سی ایجاد می-شوند، به علت محدودیت های فیزیکی موجود حجم اطلاعاتی زیادی را شامل نمی شوند.
نوار مغناطیسی روی این کارت ها بنا به «استاندارد ایزو 7811» از سه تراک تشکیل شده است که اطلاعات ویژه ای بر روی هر تراک ثبت می شود. تراک 1 کارت معمولاً شامل اطلاعاتی از قبیل نام دارند و شماره حساب شخص است و سایر اطلاعات کنترلی نیز بر روی تراک های دیگر قرار دارد.
در برخی از خودپردازهای بانک ها نوشتن بر روی تراک ها نیز ممکن است. این کارت ها به دو دسته اصلی تقسیم می-شوند: HiCo و LoCo. کارت های HiCo از کیفیت بهتری نسبت به کارت های LoCo برخوردار بوده و تأثیرات کمتری در استفاده مداوم، همجواری با کارت های دیگر و میدان های مغناطیسی می پذرند. همچنین بر اساس آزمایشات انجام شده، درصد صحیح خوانده شدن اطلاعات در نوع HiCo بسیار بیشتر از نوع دیگر بوده و با وجود هزینه بیشتر آن، به صرفه تر هستند.
به علت امنیت پایین تر این کارت ها نسبت به کارت های هوشمند و سهولت خواندن تراک های موجود بر روی آنها و توانایی کپی کردن اطلاعات آنها روی کارت دیگر (کپی کردن کارت)، غالباً از این کارت ها در ارتباطات آنلاین و یا به عنوان کارت های شناسایی روزمره استفاده می گردد.

کارت های حافظه
کارت های حافظه (Memory Cards) در حقیقت کارت های چیپ داری هستند که تنها از یک حافظه تشکیل شده-اند، که این حافظه می تواند غیرقابل شارژ یا با قابلیت شارژ نیز باشد.
به علت عدم وجود پردازنده کنترلی امنیت این کارت ها کمتر از کارت های هوشمند بوده ولی همچنان با تمهیدات درنظر گرفته شده امنیت بیشتری نسبت به کارت های مغناطیسی دارند. این کارت ها برای استفاده در تلفن های عمومی و پارکومترها مصرف می شوند.

کارت های هوشمند
یکی دیگر از انواع کارت های چیپ دار، کارت های هوشمند است که معمولاً متشکل از پردازنده ای جهت انجام امور کنترلی، حافظه ای فقط خواندنی شامل سیستم عامل کارت (ماسک) و حافظه ای تا 64 کیلو بایت جهت استفاده هستند. به علت وجود برنامه های کنترلی موجود و ساختار موجود در آنها ضریب امنیتی این کارت ها بسیار فراتر از کارت های مغناطیسی است.
کارت های هوشمند از لحاظ ساختار داده ای موجود در آنها به دو دسته Data Card و Application Card تقسیم می شوند. در دسته اول تنها فایل های داده ای ایجاد و قابلیت ذخیره سازی دارند، در صورتی که در نوع دوم کارت قابلیت ذخیره سازی یک برنامه کاربردی، اجرا و ذخیره سازی نتایج آن را دارد.
در دسته بندی دیگری، کارت های هوشمند را می توان به دو دسته کارت های کاربردی و کارت های SAM تقسیم کرد که کارت های کاربردی برای استفاده پس از آماده سازی در اختیار مشتری قرار می گیرد، در صورتی که کارت های SAM به علت وجود الگوریتم های پیچیده امنیتی برای نگهداری کلیدهای لازم درون دستگاه کارت خوان قرار می گیرد و مسلماً قیمت بیشتری دارند.

کارت های غیرتماسی
در کارت های غیرتماسی انتقال اطلاعات و تمامی ولتاژهای مورد نیاز به صورت بی سیم از طریق سیگنال های RF (فرکانس های رادیویی) و روش های ترویج القایی صورت می گیرد. سیستم های (Radio Frequency Identification RFID ) در ابتدا برای مسیریابی، تشخیص موقعیت اجسام و مکان سنجی استفاده گردید و بر حسب مسافت و برد لازم دو نوع Passive و Active به وجود آمد که تفاوت اصلی در این موارد وجود باتری (منبع تغذیه) در نوع Active برای افزایش طول برد بود.
در حال حاضر در دنیای کارت های غیرتماسی، با توجه به استفاده های مکرر، ابعاد کارت ها و عدم نیاز به برد و مسافت بالا از نوع Passive این سیستم ها استفاده می شود و لذا محدودیت هایی بر اساس فرکانس کاری و طول موج در این سیستم ها ایجاد می شود.



 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۸۸ساعت 9:48  توسط سارا یوسفی  | 

تاریخچه کامپیوتر

 نام

در زبان انگلیسی «کامپیوتر» به کسی می‌گفتند که محاسبات ریاضی را (بدون ابزارهای کمکی مکانیکی) انجام می‌داد. بر اساس «واژه‌نامه ریشه‌یابی Barnhart Concise» واژه کامپیوتر در سال ۱۶۴۶ به زبان انگلیسی وارد گردید که به معنی «شخصی که محاسبه می‌کند» بوده‌است و سپس از سال ۱۸۹۷ به ماشین‌های محاسبه مکانیکی گفته می‌شد. در هنگام جنگ جهانی دوم «کامپیوتر» به زنان نظامی انگلیسی و آمریکایی که کارشان محاسبه مسیرهای شلیک توپ‌های بزرگ جنگی توسط ابزار مشابهی بود، اشاره می‌کرد.

در اوایل دهه ۵۰ میلادی هنوز اصطلاح ماشین‌ حساب (computing machines) برای معرفی این ماشین‌ها به‌کار می‌رفت. پس از آن عبارت کوتاه‌تر کامپیوتر (computer) به‌جای آن به‌کار گرفته شد. ورود این ماشین به ایران در اوائل دهه ۱۳۴۰ بود و در فارسی از آن زمان به آن «کامپیوتر» می‌گفتند. واژه رایانه در دو دهه اخیر در فارسی رایج شده و به‌تدریج جای «کامپیوتر» را گرفت.


برابر این واژه در زبان‌های دیگر حتما همان واژه زبان انگلیسی نیست. در زبان فرانسوی واژه "ordinateur"، که معادل «سازمان‌ده» یا «ماشین مرتب‌ساز» می‌باشد به‌کار می‌رود. در اسپانیایی "ordenador" با معنایی مشابه استفاده می‌شود، همچنین در دیگر کشورهای اسپانیایی زبان computadora بصورت انگلیسی‌مآبانه‌ای ادا می‌شود. در پرتغالی واژه computador به‌کار می‌رود که از واژه computar گرفته شده و به معنای «محاسبه کردن» می‌باشد. در ایتالیایی واژه "calcolatore" که معنای ماشین حساب بکار می‌رود که بیشتر روی ویژگی حسابگری منطقی آن تاکید دارد. در سوئدی رایانه "dator" خوانده می‌شود که از "data" (داده‌ها) برگرفته شده‌است. به فنلاندی "tietokone" خوانده می‌شود که به معنی «ماشین اطلاعات» می‌باشد. اما در زبان ایسلندی توصیف شاعرانه‌تری بکار می‌رود، «tölva» که واژه‌ایست مرکب و به معنای «زن پیشگوی شمارشگر» می‌باشد. در چینی رایانه «dian nao» یا «مغز برقی» خوانده می‌شود. در انگلیسی واژه‌ها و تعابیر گوناگونی استفاده می‌شود، به‌عنوان مثال دستگاه داده‌پرداز («data processing machine»).

معنای واژهٔ فارسی رایانه

واژهٔ رایانه از مصدر رایانیدن ساخته شده که در فارسی میانه به شکلِ rāyēnīdan و به معنای «سنجيدن، سبک و سنگين کردن، مقايسه کردن» يا «مرتّب کردن، نظم بخشیدن و سامان دادن» بوده است. این مصدر در زبان فارسی میانه یا همان پهلوی کاربرد فراوانی داشته و مشتق‌های زیادی نیز از آن گرفته شده بوده. در زبان فارسی نو یا همان فارسی (دری) این فعل و مشتق‌هایش به کار نرفته‌اند. برایِ مصدر رایانیدن/ رایاندن در لغتنامهٔ دهخدا چنین آمده:

رایاندن
[ دَ ] (مص) رهنمائی نمودن به بیرون . هدایت کردن . (ناظم الاطباء). اما در مآخذ دیگر دیده نشد.

و گویا تنها در واژه‌نامهٔ ناظم‌الاطبّا آمده است.

شکلِ فارسی میانهٔ این واژه rāyēnīdan بوده و اگر می‌خواسته به فارسی نو برسد به شکل رایانیدن/ رایاندن درمی‌آمده. (بسنجید با واژه‌یِ فارسیِ میانه‌یِ āgāhēnīdan که در فارسیِ نو آگاهانیدن/ آگاهاندن شده است).

این واژه از ریشه‌یِ فرضیِ ایرانیِ باستانِ –radz* است که به معنایِ «مرتّب کردن» بوده. این ریشه به‌صورتِ –rad به فارسیِ باستان رسیده و به شکلِ rāy در فارسیِ میانه (پهلوی) به‌کار رفته. از این ریشه ستاک‌هایِ حالِ و واژه‌هایِ زیر در فارسیِ میانه و نو به‌کار رفته‌اند:

  • -ā-rādz-a*یِ ایرانیِ باستان > -ā-rāy ِ فارسی میانه که در واژه‌یِ آرایشِ فارسیِ نو دیده می‌شود.
  • -pati-rādz-a*یِ ایرانیِ باستان > -pē-rāy ِ فارسی میانه که در واژه‌یِ پیرایشِ فارسیِ نو دیده می‌شود؛ و
  • -rādz-ta*یِ ایرانیِ باستان > rāst ِ فارسی میانه که در واژه‌یِ راستِ فارسیِ نو دیده می‌شود.

این ریشه‌یِ ایرانی از ریشه‌یِ هندواروپاییِ -reĝ* به معنایِ «مرتّب کردن و نظم دادن» آمده است. از این ریشه در

  • هندی rāj-a به معنیِ «هدایت‌کننده، شاه» (یعنی کسی که نظم می‌دهد)؛
  • لاتینی rect-us به معنیِ «راست، مستقیم»،
  • فرانسه di-rect به معنیِ «راست، مستقیم»،
  • آلمانی richt به معنیِ «راست، مستقیم کردن» و
  • انگلیسی right به معنیِ «راست، مستقیم، درست»

برجای مانده است.


در فارسیِ نو پسوندِ -ـه (= /e/ در فارسی رسمی ایران و /a/ در فارسی رسمی افغانستان و تاجیکستان) را به ستاکِ حالِ فعل‌ها می‌چسبانند تا نامِ ابزارِ آن فعل‌ها به‌دست آید (البته با این فرمول مشتق‌های دیگری نیز ساخته می‌شود، امّا در اینجا تنها نامِ ابزار مدِّ نظر است)؛ برای نمونه از

  • مالـ- (یعنی ستاکِ حالِ مالیدن) + -ـه، ماله «ابزار مالیدنِ سیمان و گچِ خیس»
  • گیر- (یعنی ستاکِ حالِ گرفتن) + -ـه، گیره «ابزار گرفتن»
  • پوشـ- (یعنی ستاکِ حالِ پوشیدن) + -ـه، پوشه «ابزار پوشیدن» (خود را جایِ کاغذهایی بگذارید که پوشه را می‌پوشند!)
  • رسانـ- (یعنی ستاکِ حالِ رساندن) + -ـه، رسانه «ابزار رساندنِ اطّلاعات و برنامه‌هایِ دیداری و شنیداری»

حاصل می‌گردد.

در فارسیِ نو پسوندِ -ـه (= e- یا همان a-) را به ستاکِ حالِ "رایانیدن" یعنی رایانـ- چسبانده‌اند تا نامِ ابزارِ این فعل ساخته شود؛ یعنی "رایانه" به معنایِ «ابزارِ نظم بخشیدن و سازماندهی ( ِ داده‌ها)» است.

احتمال می‌رود که سازندگان این واژه به واژه‌یِ فرانسویِ این مفهوم، یعنی ordinateurتوجّه داشته‌اند که در فرانسه از مصدرِ ordre «ترتیب و نظم دادن و سازمان بخشیدن» ساخته شده. به هرحال، معنادهیِ واژه‌یِ رایانه برایِ این دستگاه جامع‌تر و رساتر از کامپیوتر است. یادآور می‌شود که computerبه معنایِ «حسابگر» يا «مقايسه گر» است، حال آن‌که کارِ این دستگاه براستی فراتر از "حساب کردن" است.

 تاریخچه رایانه

در گذشته دستگاه‌های مختلف مکانیکی ساده‌ای مثل خط‌کش محاسبه و چرتکه نیز رایانه خوانده می‌شدند. در برخی موارد از آن‌ها به‌عنوان رایانه آنالوگ نام برده می‌شود. البته لازم به ذکر است که کاربرد واژه رايانه آنالوگ در علوم مختلف بيش از اين است که به چرتکه و خطکش محاسبه محدود شود. به طور مثال در علوم الکترونيک، مخابرات و کنترل روشی برای محاسبه مشتق و انتگرال توابع رياضی و معادلات ديفرانسيل توسط تقويت کننده های عملياتی، مقاومت، سلف و خازن متداول است که به مجموعه سيستم مداری Analog Computer گفته می شود [۱]. چرا که برخلاف رایانه‌های رقمی، اعداد را نه به‌صورت اعداد در پایه دو بلکه به‌صورت کمیت‌های فیزیکی متناظر با آن اعداد نمایش می‌دهند. چیزی که امروزه از آن به‌عنوان «رایانه» یاد می‌شود در گذشته به عنوان «رایانه رقمی (دیجیتال)» یاد می‌شد تا آن‌ها را از انواع «رایانه آنالوگ» جدا سازند.

به تصریح دانشنامه انگلیسی ویکی پدیا، بدیع‌الزمان ابوالعز بن اسماعیل بن رزاز جَزَری (درگذشتهٔ ۶۰۲ ق.) یکی از نخستین ماشین های اتوماتا را که جد رایانه های امروزین است ، ساخته بوده است. این مهندس مکانیک مسلمان از دیاربکر در شرق آناتولی بوده است. رایانه یکی از دو چیز برجسته‌ای است که بشر در سدهٔ بیستم اختراع کرد. دستگاهی که بلز پاسکال در سال ۱۶۴۲ ساخت اولین تلاش در راه ساخت دستگاه‌های محاسب خودکار بود. پاسکال آن دستگاه را که پس از چرتکه دومیت ابزار ساخت بشر بود، برای یاری رساندن به پدرش ساخت. پدر وی حسابدار دولتی بود و با کمک این دستگاه می‌توانست همه اعدادشش رقمی را با هم جمع و تفریق کند.[۲]

لایبنیتز ریاضی‌دان آلمانی نیز از نخستین کسانی بود که در راه ساختن یک دستگاه خودکار محاسبه کوشش کرد. او در سال ۱۶۷۱ دستگاهی برای محاسبه ساخت که کامل شدن آن تا ۱۹۶۴ به درازا کشید. همزمان در انگلستان ساموئل مورلند در سال ۱۶۷۳ دستگاهی ساخت که جمع و تفریق و ضرب می‌کرد.[۲]

در سده هجدهم میلادی هم تلاش‌های فراوانی برای ساخت دستگاه‌های محاسب خودکار انجام شد که بیشترشان نافرجام بود. سرانجام در سال ۱۸۷۵ میلادی استیفن بالدوین نخستین دستگاه محاسب را که هر چهار عمل اصلی را انجام می‌داد، به نام خود ثبت کرد.[۲]

از جمله تلاش‌های نافرجامی که در این سده صورت گرفت، مربوط به چارلز بابیچ ریاضی‌دان انگلیسی است. وی در آغاز این سده در سال ۱۸۱۰ در اندیشهٔ ساخت دستگاهی بود که بتواند بر روی اعداد بیست و شش رقمی محاسبه انجام دهد. او بیست سال از عمرش را در راه ساخت آن صرف کرد اما در پایان آن را نیمه‌کاره رها کرد تا ساخت دستگاهی دیگر که خود آن را دستگاه تحلیلی می‌نامید آغاز کند. او می‌خواست دستگاهی برنامه‌پذیر بسازد که همه عملیاتی را که می‌خواستند دستگاه برروی عددها انجام دهد، قبلا برنامه‌شان به دستگاه داده شده باشد. قرار بود عددها و درخواست عملیات برروی آن‌ها به یاری کارت‌های سوراخ‌دار وارد شوند. بابیچ در سال ۱۸۷۱ مرد و ساخت این دستگاه هم به پایان نرسید.[۲]

کارهای بابیچ به فراموشی سپرده شد تا این که در سال ۱۹۴۳ و در بحبوحه جنگ جهانی دوم دولت آمریکا طرحی سری برای ساخت دستگاهی را آغاز کرد که بتواند مکالمات رمزنگاری‌شدهٔ آلمانی‌ها را رمزبرداری کند. این مسئولیت را شرکت IBM و دانشگاه هاروارد به عهده گرفتند که سرانجام به ساخت دستگاهی به نام ASCC در سال ۱۹۴۴ انجامید. این دستگاه پنج تنی که ۱۵ متر درازا و ۲٫۵ متر بلندی داشت، می‌توانست تا ۷۲ عدد ۲۴ رقمی را در خود نگاه دارد و با آن‌ها کار کند. دستگاه با نوارهای سوراخدار برنامه‌ریزی می‌شد و همهٔ بخش‌های آن مکانیکی یا الکترومکانیکی بود.[۲]

تعریف داده و اطلاعات

داده به آن دسنه از ورودی‌هایی خام گفته می‌شود که برای پردازش به رایانه ارسال می‌شوند.

اطلاعات به داده‌های پردازش شده می‌گویند.

رایانه‌ها چگونه کار می‌کنند؟

از زمان رایانه‌های اولیه که در سال ۱۹۴۱ ساخته شده بودند تا کنون فناوری‌های دیجیتالی رشد نموده‌است، معماری فون نوِیمن یک رایانه را به چهار بخش اصلی توصیف می‌کند: واحد محاسبه و منطق (Arithmetic and Logic Unit یا ALU)، واحد کنترل یا حافظه، و ابزارهای ورودی و خروجی ( که جمعا I/O نامیده می‌شود). این بخش‌ها توسط اتصالات داخلی سیمی به نام گذرگاه (bus) با یکدیگر در پیوند هستند.

حافظه

تصویری از یک هارددیسک

در این سامانه، حافظه بصورت متوالی شماره گذاری شده در خانه‌ها است، هرکدام محتوی بخش کوچکی از داده‌ها می‌باشند. داده‌ها ممکن است دستورالعمل‌هایی باشند که به رایانه می‌گویند که چه کاری را انجام دهد باشد. خانه ممکن است حاوی اطلاعات مورد نیاز یک دستورالعمل باشد. اندازه هر خانه، وتعداد خانه‌ها، در رایانهٔ مختلف متفاوت است، همچنین فناوری‌های بکاررفته برای اجرای حافظه نیز از رایانه‌ای به رایانه دیگر در تغییر است(از بازپخش‌کننده‌های الکترومکانیکی تا تیوپ‌ها و فنرهای پر شده از جیوه و یا ماتریس‌های ثابت مغناطیسی و در آخر ترانزیستورهای واقعی و مدار مجتمع‌ها با میلیون‌ها فيوز نيمه هادی يا MOSFET هايي با عملکردی شبيه ظرفيت خازنی روی یک تراشه تنها).

پردازش

تصویری از یک CPU یا واحد پردازشگر مرکزی

واحد محاسبه و منطق یا ALU دستگاهی است که عملیات پایه مانند چهار عمل اصلی حساب (جمع و تفریق و ضرب و تقسیم)، عملیات منطقی (و،یا،نقیض)، عملیات قیاسی (برای مثال مقایسه دو بایت برای شرط برابری) و دستورات انتصابی برای مقدار دادن به یک متغیر را انجام می‌دهد. این واحد جائیست که «کار واقعی» در آن صورت می‌پذیرد.

البته CPUها به دو دسته کلی RISC و CISC تقسیم بندی می‌شوند. نوع اول پردازش‌گرهای مبتنی بر اعمال ساده هستند و نوع دوم پردازشگرهای مبتنی بر اعمال پیچیده می‌باشند. پردازشگرهای مبتنی بر اعمال پیچیده در واحد محاسبه و منطق خود دارای اعمال و دستوراتی بسیار فراتر از چهار عمل اصلی یا منطقی می‌باشند. تنوع دستورات این دسته از پردازنده‌ها تا حدی است که توضیحات آن‌ها خود می‌تواند یک کتاب با قطر متوسط ایجاد کند. پردازنده‌های مبتنی بر اعمال ساده اعمال بسیار کمی را پوشش می‌دهند و در حقیقت برای برنامه‌نویسی برای این پردازنده‌ها بار نسبتاً سنگینی بر دوش برنامه‌نویس است. این پردازنده‌ها تنها حاوی ۴ عمل اصلی و اعمال منطقی ریاضی و مقایسه‌ای به علاوه چند دستور بی‌اهمیت دیگر می‌باشند.هرچند ذکر این نکته ضروری است که دستورات پیچیده نیز از ترکیب تعدادی دستور ساده تشکیل شده‌اند و برای پیاده‌سازی این دستورات در معماری‌های مختلف از پیاده‌سازی سخت‌افزاری(معماری CISC) و پیاده‌سازی نرم‌افزاری(معماری RISC) استفاده می‌شود.

(قابل ذکر است پردازنده‌های اینتل از نوع پردازنده مبتنی بر اعمال پیچیده می‌باشند.)

واحد کنترل همچنین این مطلب را که کدامین بایت از حافظه حاوی دستورالعمل فعلی اجرا شونده‌است را تعقیب می‌کند، سپس به واحد محاسبه و منطق اعلام می‌کند که کدام عمل اجرا و از حافظه دریافت شود و نتایج به بخش اختصاص داده شده از حافظه ارسال گردد. بعد از یک بار عمل، واحد کنترل به دستورالعمل بعدی ارجاع می‌کند(که معمولاً در خانه حافظه بعدی قرار دارد، مگر اینکه دستورالعمل جهش دستورالعمل بعدی باشد که به رایانه اعلام می‌کند دستورالعمل بعدی در خانه دیگر قرار گرفته‌است).

ورودی/خروجی

تصویری از یک رایانه، صفحه نمایشگر(Monitor) نقش خروجی و صفحه کلید(keyboard) نقش ورودی را دارد.

بخش ورودی/خروجی (I/O) این امکان را به رایانه می‌دهد تا اطلاعات را از جهان بیرون تهیه و نتایج آن‌ها را به همان جا برگرداند. محدوده فوق العاده وسیعی از دستگاه‌های ورودی/خروجی وجود دارد، از خانواده آشنای صفحه‌کلیدها، نمایشگرها، نَرم‌دیسک گرفته تا دستگاه‌های کمی غریب مانند رایابین‌ها (webcams). (از سایر ورودی/خروجی‌ها می‌توان موشواره mouse، قلم نوری، چاپگرها (printer)، اسکنرها، انواع لوح‌های فشرده(CD, DVD) را نام برد ).

چیزی که تمامی دستگاه‌های عمومی در آن اشتراک دارند این است که آن‌ها رمزکننده اطلاعات از نوعی به نوع دیگر که بتواند مورد استفاده سیستم‌های رایانه دیجیتالی قرار گیرد، هستند. از سوی دیگر، دستگاه‌های خروجی آن اطلاعات به رمز شده را رمزگشایی می‌کنند تا کاربران آن‌ها را دریافت نمایند. از این رو یک سیستم رایانه دیجیتالی یک نمونه از یک سامانه داده‌پردازی می‌باشد.

دستورالعمل‌ها

هر رایانه تنها دارای یک مجموعه کم تعداد از دستورالعمل‌های ساده و تعریف شده می‌باشد. از انواع پرکاربردشان می‌توان به دستورالعمل «محتوای خانه ۱۲۳ را در خانه ۴۵۶ کپی کن!»، «محتوای خانه ۶۶۶ را با محتوای خانه ۰۴۲ جمع کن، نتایج را در خانه ۰۱۳ کن!»، «اگر محتوای خانه ۹۹۹ برابر با صفر است، به دستورالعمل واقع در خانه ۳۴۵ رجوع کن!».

دستورالعمل‌ها در داخل رایانه بصورت اعداد مشخص شده‌اند - مثلاً کد دستور العمل (copy instruction) برابر ۰۰۱ می‌تواند باشد. مجموعه معین دستورالعمل‌های تعریف شده که توسط یک رایانه ویژه پشتیبانی می‌شود را زبان ماشین می‌نامند. در واقعیت، اشخاص معمولاً به زبان ماشین دستورالعمل نمی‌نویسند بلکه بیشتر به نوعی از انواع سطح بالای زبان‌های برنامه‌نویسی، برنامه‌نویسی می‌کنند تا سپس توسط برنامه ویژه‌ای (تفسیرگرها (interpreters) یا همگردان‌ها (compilers) به دستورالعمل ویژه ماشین تبدیل گردد. برخی زبان‌های برنامه‌نویسی از نوع بسیار شبیه و نزدیک به زبان ماشین که اسمبلر (یک زبان سطح پایین) نامیده می‌شود، استفاده می‌کنند؛ همچنین زبان‌های سطح بالای دیگری نیز مانند پرولوگ نیز از یک زبان انتزاعی و چکیده که با زبان ماشین تفاوت دارد بجای دستورالعمل‌های ویژه ماشین استفاده می‌کنند.

معماری‌ها

در رایانه‌های معاصر واحد محاسبه و منطق را به همراه واحد کنترل در یک مدار مجتمع که واحد پردازشی مرکزی (CPU) نامیده می‌شود، جمع نموده‌اند. عموما، حافظه رایانه روی یک مدار مجتمع کوچک نزدیک CPU قرار گرفته. اکثریت قاطع بخش‌های رایانه تشکیل شده‌اند از سامانه‌های فرعی (به عنوان نمونه، منبع تغذیه) و یا دستگاه‌های ورودی/خروجی.

برخی رایانه‌های بزرگ‌تر چندین CPU و واحد کنترل دارند که بصورت هم‌زمان با یکدیگر درحال کارند. این‌گونه رایانه‌ها بیشتر برای کاربردهای پژوهشی و محاسبات علمی بکار می‌روند.

کارایی رایانه‌ها بنا به تئوری کاملاً درست است. رایانه داده‌ها و دستورالعمل‌ها را از حافظه‌اش واکشی (fetch) می‌کند. دستورالعمل‌ها اجرا می‌شوند، نتایج ذخیره می‌شوند، دستورالعمل بعدی واکشی می‌شود. این رویه تا زمانی که رایانه خاموش شود ادامه پیدا می‌کند. واحد پردازنده مرکزی در رایانه‌های شخصی امروزی مانند پردازنده‌های شرکت ای-ام-دی و شرکت اینتل از معماری موسوم به Pipeline استفاده می‌شود و در زمانی که پردازنده در حال ذخیره نتیجه یک دستور است مرحله اجرای دستور قبلی و مرحله واکشی دستور قبل از آن را آغاز می‌کند. همچنین این رایانه‌ها از سطوح مختلف حافظه نهانگاهی استفاده می‌کنند که در زمان دسترسی به حافظه اصلی صرفه‌جویی کنند.

برنامه‌ها

برنامه رایانه‌ای فهرست‌های بزرگی از دستورالعمل‌ها (احتمالاً به همراه جدول‌هائی از داده) برای اجرا روی رایانه هستند. خیلی از رایانه‌ها حاوی میلیون‌ها دستورالعمل هستند، و بسیاری از این دستورات به تکرار اجرا می‌شوند. یک رایانه‌ شخصی نوین نوعی (درسال ۲۰۰۳) می‌تواند در ثانیه میان ۲ تا ۳ میلیارد دستورالعمل را پیاده نماید. رایانه‌ها این مقدار محاسبه را صرف انجام دستورالعمل‌های پیچیده نمی‌کنند. بیشتر میلیون‌ها دستورالعمل ساده را که توسط اشخاص باهوشی «برنامه نویسان» در کنار یکدیگر چیده شده‌اند را اجرا می‌کنند. برنامه‌نویسان خوب مجموعه‌هایی از دستورالعمل‌ها را توسعه می‌دهند تا یکسری از وظایف عمومی را انجام دهند(برای نمونه، رسم یک نقطه روی صفحه) و سپس آن مجموعه دستورالعمل‌ها را برای دیگر برنامه‌نویسان در دسترس قرار می‌دهند. (اگر مایلید «یک برنامه‌نویس خوب» باشید به این مطلب مراجعه نمایید.)

رایانه‌های امروزه، قادرند چندین برنامه را در آن واحد اجرا نمایند. از این قابلیت به عنوان چندکارگی (multitasking) نام برده می‌شود. در واقع، CPU یک رشته دستورالعمل‌ها را از یک برنامه اجرا می‌کند، سپس پس از یک مقطع ویژه زمانی دستورالعمل‌هایی از یک برنامه دیگر را اجرا می‌کند. این فاصله زمانی اکثرا به‌عنوان یک برش زمانی (time slice) نام برده می‌شود. این ویژگی که CPU زمان اجرا را بین برنامه‌ها تقسیم می‌کند، این توهم را بوجود می‌آورد که رایانه هم‌زمان مشغول اجرای چند برنامه‌است. این شبیه به چگونگی نمایش فریم‌های یک فیلم است، که فریم‌ها با سرعت بالا در حال حرکت هستند و به نظر می‌رسد که صفحه ثابتی تصاویر را نمایش می‌دهد. سیستم عامل همان برنامه‌ای است که این اشتراک زمانی را بین برنامه‌های دیگر تعیین می‌کند.

سیستم عامل

رایانه همیشه نیاز دارد تا برای بکار انداختنش حداقل یک برنامه روی آن در حال اجرا باشد. تحت عملکردهای عادی این برنامه همان سیستم عامل یا OS که مخفف واژه های Operating System است. سیستم یا سامانه عامل بر اساس پيشفرض ها تصمیم می‌گیرد که کدام برنامه برای انجام چه وظيفه ای اجرا شود، چه زمان، از کدام منابع (مثل حافظه، ورودی/خروجی و ...) استفاده شود. همچنین سیستم عامل یک لایه انتزاعی بین سخت افزار و برنامه‌های دیگر که می‌خواهند از سخت افزار استفاده کنند، می‌باشد، که این امکان را به برنامه نویسان می‌دهد تا بدون اینکه جزئیات ریز هر قطعه الکترونیکی از سخت افزار را بدانند بتوانند برای آن قطعه برنامه‌نویسی نمایند. در گذشته يک اصطلاح متداول بود که گفته می شد با تمام این وجود کامپیوتر ها نمی‌توانند برخی از مسائل را حل کنند که به این مسائل حل نشدنی گفته می‌شود مانند مسائلی که در مسیر حلشان در حلقه بی نهایت می افتند. به همين دليل نياز است که با کمک روشهای خاص بطور مثال به چند بخش تقسيم نمودن مساله يا روشهای متداول ديگر از رخ دادن اين خطا تا حد امکان جلوگيری نمود.

کاربردهای رایانه

نخستین رایانه‌های رقمی، با قیمت‌های زیاد و حجم بزرگشان، در اصل محاسبات علمی را انجام می‌دادند، انیاک یک رایانه قدیمی ایالات متحده اصولا طراحی شده تا محاسبات پرتابه‌ای توپخانه و محاسبات مربوط به جدول چگالی نوترونی را انجام دهد. (این محاسبات بین دسامبر ۱۹۴۱ تا ژانویه ۱۹۴۶ روی حجمی بالغ بر یک میلیون کارت پانچ انجام پذیرفت! که این خود طراحی و سپس تصمیم نادرست بکارگرفته شده را نشان می‌دهد) بسیاری از ابررایانه‌های امروزی صرفاً برای کارهای ویژه محاسبات جنگ افزار هسته‌ای استفاده می‌گردد[نیازمند منبع].

CSIR Mk I نیز که نخستین رایانه استرالیایی بود برای ارزیابی میزان بارندگی در کوه‌های اسنوئی (Snowy)این کشور بکاررفت، این محاسبات در چارچوب یک پروژه عظیم تولید برقابی انجام گرفت.

برخی رایانه‌ها نیز برای انجام رمزگشایی بکارگرفته می‌شد، برای مثال Colossus که در جریان جنگ جهانی دوم ساخته شد، جزو اولین کامپیوترهای برنامه‌پذیر بود(البته ماشین تورینگ کامل نبود). هرچند رایانه‌های بعدی می‌توانستند برنامه‌ریزی شوند تا شطرنج بازی کنند یا تصویر نمایش دهند و سایر کاربردها را نشان دهد.

سیاست‌مداران و شرکت‌های بزرگ نیز رایانه‌های اولیه را برای خودکارسازی بسیاری از مجموعه‌های داده و پردازش کارهایی که قبلا توسط انسان‌ها انجام می‌گرفت، بکار بستند - برای مثال، نگهداری و بروزرسانی حساب‌ها و دارایی‌ها. در موسسات پژوهشی نیز دانشمندان رشته‌های مختلف شروع به استفاده از رایانه برای مقاصدشان نمودند.

کاهش پیوسته قیمت‌های رایانه باعث شد تا سازمان‌های کوچک‌تر نیز بتوانند آن‌ها را در اختیار بگیرند. بازرگانان، سازمان‌ها، و سیاست‌مداران اغلب تعداد زیادی از کامپیوترهای کوچک را برای تکمیل وظایفی که قبلا برای تکمیلشان نیاز به رایانه بزرگ (mainframe) گران قیمت و بزرگ بود، به کار بگیرند. مجموعه‌هایی از رایانه‌های کوچک‌تر در یک محل اغلب به‌عنوان خادم سرا[نیازمند منبع] (server farm) نام برده می‌شود.

با اختراع ریزپردازندهها در دهه ۱۹۷۰ این امکان که بتوان رایانه‌هایی بسیار ارزان قیمت را تولید نمود بوجود آمد. رایانه‌های شخصی برای انجام وظایف بسیاری محبوب گشتند، از جمله کتابداری، نوشتن و چاپ مستندات. محاسبات پیش بینی‌ها و کارهای تکراری ریاضی توسط صفحات گسترده (spreadsheet)، ارتباطات توسط پست الکترونیک، و اینترنت. حضور گسترده رایانه‌ها و سفارشی کردن آسانشان باعث شد تا در امورات بسیار دیگری بکارگرفته شوند.

در همان زمان، رایانه‌های کوچک، که معمولاً با یک برنامه ثابت ارائه می‌شدند، راهشان را بسوی کاربردهای دیگری باز می‌نمودند، کاربردهایی چون لوازم خانگی، خودروها، هواپیماها، و ابزار صنعتی. این پردازشگرهای جاسازی شده کنترل رفتارهای آن لوازم را ساده‌تر کردند، همچنین امکان انجام رفتارهای پیچیده را نیز فراهم نمودند (برای نمونه، ترمزهای ضدقفل در خودروها[۳]). با شروع قرن بیست و یکم، اغلب دستگاه‌های الکتریکی، اغلب حالت‌های انتقال نیرو، اغلب خطوط تولید کارخانه‌ها توسط رایانه‌ها کنترل می‌شوند. اکثر مهندسان پیش بینی می‌کنند که این روند همچنان به پیش برود. یکی از کارهایی که می‌توان به‌وسیله رایانه انجام داد پروگرام گیرنده ماهواره‌است.

انواع رایانه

رایانه‌های توکار

رايانه هايی هم وجود دارند که تنها برای کاربردهای خاص طراحی می شوند. در ۲۰ سال گذشته ، هرچند برخی ابزارهای خانگی که از نمونه‌های قابل ذکر آن می‌توان جعبه‌های بازی‌های ویدئویی را که بعدها در دستگاه‌های دیگری از جمله تلفن همراه، دوربین‌های ضبط ویدئویی، و PDAها و ده‌ها هزار وسیله خانگی، صنعتی، خودروسازی و تمام ابزاری که در درون آنها مدارهایی که نیازهای ماشین تورینگ را مهیا ساخته‌اند، گسترش یافت، را نام برد(اغلب این لوازم برنامه‌هایی را در خود دارند که بصورت ثابت روی ROM تراشه‌هایی که برای تغییر نیاز به تعویض دارند،نگاشته شده‌اند). این رایانه‌ها که در درون ابزارهای با کاربرد ویژه گنجانیده شده‌اند «ریزکنترل‌گرها» يا رایانه‌های توکار" (Embedded Computers) نامیده می‌شوند. بنابراین تعریف این رایانه‌ها به‌عنوان ابزاری که با هدف پردازش اطلاعات طراحی گردیده محدودیت‌هایی دارد. بیشتر می‌توان آنها را به ماشین‌هایی تشبیه کرد که در یک مجموعه بزرگ‌تر به‌عنوان یک بخش حضور دارند مانند دستگاه‌های تلفن، ماکروفرها و یا هواپیما که این رایانه‌ها بدون تغییر فیزیکی توسط کاربر می‌توانند برای مقاصد مختلفی بکارگرفته شوند.

رایانه‌های شخصی

اشخاصی که با انواع دیگری از رایانه‌ها ناآشنا هستند از عبارت رایانه برای رجوع به نوع خاصی که رایانه شخصی (PC) نامیده می‌شوند استفاده می‌کنند.

منابع

  1.  ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ محاسبات عددی، بهمن مهری، چاپ چهارم، تهران، انتشارات آییژ
  2. ویکی‌پدیا
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۸۸ساعت 9:39  توسط سارا یوسفی  | 

 


www.irLearn.com